Wie de klok luidt

episode 7

Een jaar lang was het bijna zover. Eén dorpsgenoot wacht nog op een antwoord van iemand die niet aan tafel zat. Dan komt in Utrecht een commissie bij elkaar. Twee dagen later zit Kortenhoef in de kerkbanken voor een live-opname. Er is iets gebeurd in Utrecht. De zaal weet het nog niet. En aan het eind van dit seizoen luidt iemand de klok.

Een bezwaar, een beroep en een overdracht die keer op keer werd uitgesteld: in deze seizoensfinale komt het kerkje eindelijk in handen van het dorp. Voor één euro. En de vraag die de hele serie draagt – kun je het oneens zijn en tóch bij elkaar blijven? – krijgt live in het kerkje een eerste antwoord.

In deze aflevering

00:05

Tot nu toe rust

Tjerk belt Mieke. Sinds het gesprek aan tafel is er niets gebeurd, en zij wacht nog op wat ‘de grote meester’ zegt. Hij spreekt haar kritisch aan op hoe ze praat over mensen die anders geloven. Haar antwoord: ‘Ik wil ze redden.’ Uit liefde, zegt ze.

03:44

Nieuws uit Utrecht

Op 9 september wordt in Utrecht het beroep behandeld. August is erbij en belt na afloop Saskia. Hij is opgelucht — deze uitkomst had niemand verwacht. Maar er is nog niets getekend, en tot vrijdag moet het stil blijven.

05:15

Live in het kerkje

Vrijdagavond komt het dorp naar het kerkje voor een live-opname. De techniek hapert, het thema klinkt op het eigen orgel. Dan vraagt Tjerk de zaal wat de podcast hun heeft gebracht. Een nieuwkomer leerde het dorp kennen. Een ander vond het fijn dat iedereen het oneens was, maar aardig bleef.

10:15

Zes keer, tien keer

Jan-Willem vertelt de zaal wat er in Utrecht gebeurde: tijdens de behandeling ging Mieke twijfelen, en trok ze haar bezwaar in. Applaus. Daarna blikken de initiatiefnemers terug op een jaar van bijna. Hoe vaak stonden ze klaar voor de overdracht? ‘Zes keer. Tien keer.’

15:03

Ook toen was er ruzie

Het kerkje is ouder dan bijna iedereen denkt. Niet 1640, maar 1380, zocht Herman Stuiver uit. Dat blijkt uit een perkament waarin Amsterdamse aannemers en de plaatselijke pastoor ruziën over prijzen, materialen en kosten. ‘Komt in de beste families voor’, zegt Saskia.

16:55

Één euro

Het oudste wat er over het kerkje op papier staat, is een ruzie. Het nieuwste wordt een handtekening. Op 21 september ligt bij de notaris in Hilversum de koopsom klaar: één euro. Er wordt getekend, en Jan-Willem krijgt de sleutel van de toren.

21:53

Wat het verder kostte

In de voorkamer van de notaris, met een glas in de hand, gaat het over wat het verder heeft gekost. Ook in de kerkelijke vergaderingen liepen de emoties hoog op. Volgens Jan Verbruggen, die namens de kerk tekende, ging het nooit in de eerste plaats om geld, maar om een zorgvuldig proces.

24:05

Loslaten

Het dorp heeft nu een kerkje, een pastorie en de sleutel van de toren. Wat het kostte om een gemeenschap te worden, weet het dorp nu. Wat het kost om er een te blijven, nog niet. Er is nog één geluid over in dit seizoen.

Uit de aflevering

“Standpunten werden gezichten.”

— Tjerk

“Het heeft mij gebracht dat ik eindelijk begreep waarom mijn bijna-buurvrouw zo tegen was.”

— Tineke Hafkamp

Een documentaireserie over Kortenhoef, waar bijna duizend dorpelingen samen geld inlegden voor hun 14e-eeuwse kerkje en over de vraag van wie zo’n kerk eigenlijk is.

interviewers

Saskia Luijer & Tjerk Risselada

productie

Maarit van Zalk

concept, regie, muziek & sounddesign

Reinder van Zalk

Deze podcast is een productie van Earforce in samenwerking met de Podcastfactory.

lees reacties

laat een reactie achter!